Jean‐Yves D’Angelo

Geboren in Algerije in 1959 heeft Jean-Yves D’Angelo in Frankrijk naam verworven als pianist, arrangeur, orkestrator en componist, met een carrière die loopt van chanson, jazz, instrumentale muziek en filmmuziek. Hij kreeg al vroeg pianolessen en studeerde daarna aan de École normale de musique de Paris en aan het Conservatoire national supérieur de musique de Paris. Jean-Yves D’Angelo begon eind jaren zeventig als studie- en podiummuzikant te werken voor vele interpreten van de Franse chanson, voordat hij zijn activiteit uitbreidde naar muzikale leiding voor televisie en live-optredens. In de jaren tachtig maakte hij deel uit van de groep Préface naast Manu Katché en Kamil Rustam, in een stijl waarin jazz, fusion en popschrijven elkaar kruisen. Onder zijn naam verschenen onder meer Jonasz en noires et blanches (1994), Tee Blues (1995), Blues Time (1999) en Piano Voix (2006), platen die gericht zijn op een soepele, melodische pianospel en sterk verbonden met blues en chanson. Vanaf het einde van de jaren tachtig ontwikkelt D’Angelo parallel een regelmatig werk voor cinema en televisie, met filmmuziek voor films van Fabien Onteniente, Frédéric Auburtin, Denys Granier-Deferre of Claude D’Anna. Zijn naam blijft ook geassocieerd met Michel Jonasz, met wie hij lange tijd optrekt, vooral in een piano-voix-formule die een sobere, precieze en luistergerichte aanpak naar voren brengt.