Biréli Lagrène

Urodzony w 1966 roku w Soufflenheim w Alzacji, w rodzinie sinti muzyków, Biréli Lagrène bardzo wcześnie zaistniał na scenie jazzowej, przejmując język Django Reinhardta, by następnie zaproponować bardziej osobistą interpretację. Odkryty jako nastolatek w kręgach klubów i festiwali europejskich, nagrał w 1980 roku album „Routes to Django”, który umieścił go w centrum odrodzenia jazzu manouche. W ciągu lat 80. Lagrène poszerzał swoje pole zainteresowań o bebop i jazz fusion, między innymi u boku basisty Jaco Pastoriusa, i nawiązał liczne współprace z instrumentalistami amerykańskimi i europejskimi. Jego gra na gitarze, zakorzeniona w swingującym manouche, ale zasilana bluesem, hard bopem i harmoniami współczesnego jazzu, przeplata projekty elektryczne i akustyczne składy. Lata 2000 przyniosły świadomy powrót do estetyki manouche dzięki „Gipsy Project” (2001) i „Gipsy Project & Friends” (2002), przy jednoczesnej aktywności w obszarze jazzu współczesnego, o czym świadczy trio „D-Stringz” ze Stanleyem Clarke’em i Jean‑Luciem Pontym z 2015 roku. Trwale obecny na międzynarodowych scenach, Biréli Lagrène nadal na przemian występuje solo, w małych akustycznych składach oraz w ramach projektów współpracujących we Francji, w Europie i na festiwalach jazzowych.