Veronica Swift

Urodzona w Charlottesville w Wirginii Veronica Swift wychowała się w środowisku jazzowym jako córka pianisty Hoda O’Briena i wokalistki Stephanie Nakasian i już od najmłodszych lat występowała z rodzicami. W 2004 roku nagrała debiutancki album Veronica’s House of Jazz, a w 2007 roku It’s Great to Be Alive!, po czym kontynuowała kształcenie wokalne w zakresie jazzu na Frost School of Music University of Miami, gdzie ukończyła studia w 2016 roku. Jej kariera osadzona jest głównie w jazzie wokalnym, bebopie i straight‑ahead jazzie; charakteryzuje się bardzo wyraźną artykulacją, silnym poczuciem frazowania oraz dbałością zarówno o standardy, jak i o swing małych akustycznych składów. W 2015 roku wydała Lonely Woman i zajęła drugie miejsce w konkursie Thelonious Monk. Po przeprowadzce do Nowego Jorku występowała m.in. w Birdland i umacniała swoją pozycję na amerykańskiej scenie jazzowej, współpracując równocześnie z muzykami takimi jak Benny Green, Chris Botti, Michael Feinstein oraz Jazz at Lincoln Center Orchestra pod kierownictwem Wyntona Marsalisa. Jej dyskografia została poszerzona o albumy Confessions (2019), This Bitter Earth (2021) i Veronica Swift (2023), który ukazuje szerszy repertuar, nie rezygnując z jazzowych korzeni.