Bill Frisell

Gitarzysta urodzony w Baltimore w 1951 roku, wychowany w Denver, Bill Frisell należy do amerykańskiego jazzu współczesnego, zachowując jednocześnie stałą więź z folkiem, country i północnoamerykańską muzyką popularną. Kształcił się na University of Northern Colorado, a następnie w Berklee College of Music; pod koniec lat 70. przeniósł się do Nowego Jorku, dołączył do katalogu ECM i zwrócił na siebie uwagę w zespołach Paula Motiana i Jana Garbarka, zanim zaczął bywać na scenie downtown u boku Johna Zorna. Jego pierwszy album jako lidera, „In Line” (1983), otworzył obszerną dyskografię, w której znajdują się m.in. „Rambler” (1985), „Have a Little Faith” (1992), „Nashville” (1997) i „Blues Dream” (2001) — obejmując reinterpretacje amerykańego repertuaru, kompozycje oryginalne oraz projekty muzyki filmowej. Następnie osiedliwszy się w Seattle, Frisell rozwijał różne składy — od tria po duże formacje — współpracując okazjonalnie z artystami takimi jak Elvis Costello czy Marianne Faithfull. Jego gra charakteryzuje się bardzo czystym brzmieniem gitary, użyciem przestrzennych faktur harmonicznych, dbałością o ciszę oraz sposobem łączenia improwizacji, prostych melodii i orkiestralnych klimatów, co słychać także na nowszych albumach, takich jak „Guitar in the Space Age!” (2014), „Valentine” (2020) i „Four” (2022).