Charles Lloyd

Urodzony w Memphis w 1938 roku saksofonista i flecista Charles Lloyd dorastał w środowisku silnie naznaczonym bluesem, gospel i afroamerykańskim jazzem Południa Stanów Zjednoczonych. Na początku lat 60. osiedlił się w Los Angeles, zyskując rozgłos w zespołach Chico Hamiltona, a następnie Cannonballa Adderleya, zanim założył własne kwartet, w którym występowali m.in. Keith Jarrett, Cecil McBee i Jack DeJohnette. Jego jazz łączy post‑bop, wpływy modalne, bluesowe dziedzictwo i medytacyjny wymiar, co zapewniło mu pozycję na scenach amerykańskich i europejskich, zwłaszcza dzięki koncertowemu albumowi „Forest Flower: Charles Lloyd at Monterey” (1966). Od początku lat 70. Lloyd w dużej mierze wycofał się z życia koncertowego, dzieląc czas między sporadyczne współprace a bardziej odosobnione życie w Kalifornii, by stopniowo powrócić w latach 80., m.in. dzięki nagraniom dla ECM, takim jak „Fish Out of Water” (1989). W kolejnych latach intensyfikował projekty zespołowe i koncerty, wydając płyty takie jak „The Water Is Wide” (2000), „I Long to See You” (2016) i „Vanished Gardens” (2018), gdzie jego liryczna i oszczędna gra dialoguje z muzykami zarówno współczesnego jazzu, jak i amerykańskiej muzyki folkowej oraz wiejskiej.