Ezra Collective

Wywodzący się z londyńskiej sceny i programu Tomorrow’s Warriors Ezra Collective łączy perkusistę Femi Koleoso, basistę TJ Koleoso, klawiszowca Joe Armon‑Jonesa, trębacza Ife Ogunjobi i saksofonistę Jamesa Mollisona w kwintet, który miesza jazz współczesny z afrobeatem, hip‑hopem, soulem, dubem, reggae i karaibskimi akcentami. Zespół zwrócił na siebie uwagę EP‑ami Chapter 7 (2016) i Juan Pablo: The Philosopher (2018), a szerszą publiczność zdobył dzięki albumowi You Can’t Steal My Joy (2019), na którym pojawiają się m.in. Jorja Smith i Loyle Carner. Muzyka Ezra Collective opiera się na bardzo ruchomym, kolektywnym graniu, groove’ach czerpiących zarówno z jazzu, jak i z muzyk afrykańskich oraz brytyjskiego rapu, oraz kompozycjach, które przeplatają utwory instrumentalne z formami bardziej otwartymi na wokal. Na Where I’m Meant to Be (2022) zespół jeszcze wyraźniej akcentuje to skrzyżowanie post‑bopu, funku, afrobeatu i spoken word, a tę dynamikę kontynuuje na Dance, No One’s Watching (2024). Bliscy innym muzykom odrodzenia brytyjskiego jazzu, takim jak Nubya Garcia czy Moses Boyd, Ezra Collective zaznaczył też swoją pozycję zdobyciem Mercury Prize 2023 za Where I’m Meant to Be.