Vasco Rossi

Urodzony w Zocce, w regionie Emilia-Romagna, Vasco Rossi ugruntował się pod koniec lat siedemdziesiątych jako wyjątkowy głos włoskiego rocka, na skrzyżowaniu pop-rocka, hard rocka i pismactwa autorskiego. Po pierwszym singlu 7-calowym w 1977 roku wydał w 1978 roku ...Ma cosa vuoi che sia una canzone..., a następnie w 1979 roku Non siamo mica gli americani!, gdzie już pojawia się Albachiara. Albumy Colpa d’Alfredo (1980), Siamo solo noi (1981), Vado al massimo (1982) i Bollicine (1983) wykształciły styl bezpośredni, nerwowy, często ironiczny, noszony przez rockowe refreny i teksty związane z życiem codziennym, pragnieniami, nudą lub sprzeciwem. Vasco Rossi przeszedł potem przez kilka ewolucji, od bardziej bezpośredniego rejestru do bardziej introwertywnego pisarstwa, widocznego w C’è chi dice no (1987), Liberi liberi (1989), Gli spari sopra (1993), Nessun pericolo... per te (1996), Canzoni per me (1998), Buoni o cattivi (2004), Vivere o niente (2011), Sono innocente (2014) i Siamo qui (2021). Jego kariera jest także związana z kooperacjami z Gaetano Curreri i Stadio, a także z długą historią koncertów na arenach i stadionach we Włoszech, które stały się centralne dla tożsamości Vasco Rossi. Utrwalająca się postać sceny włoskiej, Vasco Rossi zbudował dyskografię, w której ballady, napięty rock i piosenki o silnym wymiarze pokoleniowym się przeplatają.