Whitesnake

Whitesnake powstał pod koniec lat 70. w Londynie wokół byłego wokalisty Deep Purple, Davida Coverdale’a, i początkowo wpisywał się w hard rock silnie zabarwiony bluesem, z elementami soulowymi sięgającymi początków solowej kariery Coverdale’a. Skład zespołu zmieniał się na przestrzeni lat, pojawiali się w nim gitarzyści tacy jak Micky Moody, Bernie Marsden, John Sykes, a później Steve Vai i Doug Aldrich, przy czym centrum pozostawał wokal i twórczość Coverdale’a. Wczesne albumy, jak „Trouble” (1978) i „Lovehunter” (1979), były zakorzenione w ówczesnej brytyjskiej scenie rockowej, zanim „Ready an’ Willing” (1980) i „Slide It In” (1984) utrwaliły bardziej energiczny styl łączący bluesowe riffy, melodyjne refreny i wyraziste sekcje rytmiczne. Album „Whitesnake” (1987), często określany jako „1987”, podkreślił estetykę hard rocka i glam metalu, wspieraną przez power ballady i bardziej dopracowaną produkcję, co zapewniło grupie trwałe miejsce na międzynarodowych scenach. „Slip of the Tongue” (1989) kontynuował ten kierunek; potem Whitesnake był mniej widoczny, aż od lat 2000 zespół regularnie wrócił do studia i na trasy, między innymi z albumami „Good to Be Bad” (2008) i „Flesh & Blood” (2019). Obecnie Whitesnake znajduje się na styku melodyjnego hard rocka, blues rocka i przystępnego heavy metalu, łącząc reinterpretacje własnego katalogu, ukłony w stronę Deep Purple i nowe kompozycje.