Alice Cooper

Urodzony jako Vincent Damon Furnier w Detroit (Stany Zjednoczone) w 1948 roku, Alice Cooper zyskał początkowo rozgłos pod koniec lat 60. jako członek psychodelicznego zespołu The Spiders, a następnie The Nazz, który szybko przemianowano na Alice Cooper i który był bazowany w Phoenix. Wraz z tym składem wokalista wypracował styl łączący hard rock, glam i teatralną inscenizację, naznaczony obrazowością czerpiącą z kina grozy i kabaretów, co potwierdziły płyty takie jak “Pretties for You” (1969), “Easy Action” (1970), “Love It to Death” (1971), “Killer” (1971) czy “School’s Out” (1972). Po rozpadzie grupy w połowie lat 70. piosenkarz zachował pseudonim Alice Cooper dla kariery solowej, rozpoczętej albumem “Welcome to My Nightmare” (1975), na którym rock nabiera elementów narracyjnych, fragmentów bliskich music‑hallowi i orkiestrowanych ballad. Na przestrzeni dekad Alice Cooper przeplatał płyty skierowane ku klasycznemu hard rockowi, zapuszczał się w obszary heavy metalu i nawiązywał do korzeni rocka — od “Billion Dollar Babies” (1973) i “Muscle of Love” (1973) po “Trash” (1989), “The Last Temptation” (1994), “Brutal Planet” (2000), “Welcome 2 My Nightmare” (2011) i “Detroit Stories” (2021). Nadal aktywny na scenie, Alice Cooper prezentuje show oparte na grze aktorskiej, efektach wizualnych i natychmiast rozpoznawalnej barwie głosu, stanowiącej centralny element jego podejścia do rocka na żywo.