Tonino Carotone

Urodzony w Burgos w 1970 roku i dorastający między Pampalóną a Barañáin, Tonino Carotone wybija się pod koniec lat 90. XX wieku swoim stylem łączącym chansons latynoamerykańską, rumba, rock, folk i świadome odniesienia do włoskiej muzyki. Zanim rozpoczął karierę solową, Antonio de la Cuesta grał w scenie punk Nawarry, najpierw jako perkusista w Cagando Duro, a później w Kojón Prieto y los Huajolotes, formacji, w której już pojawiały się jego skłonności do mieszania stylów ludowych i satyryczny rys. Jego pseudonim, inspirowany Renato Carosone i Fred Buscaglione, wyraża ten dialog między hiszpańską kulturą a wyobrażoną włoską muzyczną rzeczywistością, która stała się centralna w jego karierze. Tonino Carotone zwrócił uwagę utworem Me cago en el amor, zawartym na albumie Mondo Difficile z 2000 roku, a następnie kontynuował z Senza ritorno w 2003, Ciao mortali w 2008, Whisky facile w 2021, hołdem dla Buscaglione, oraz Etiliko Romantiko w 2023. Osadzony w rejestrze mieszanej piosenki, pomiędzy ironią, melancholią i duchem kabaretu ludowego, Tonino Carotone rozwija karierę mocno związaną z Italią, kontynuując podróż między Hiszpanią a innymi scenami Morza Śródziemnego. Wśród jego partnerów znajdują się Manu Chao, Roy Paci, Bandabardò, Gogol Bordello, Africa Unite i Giulio Wilson, z którymi opublikował Mondo DiVino w 2025.