Rick Wakeman

Rick Wakeman urodził się w Perivale w hrabstwie Middlesex w Anglii. Kształcił się w grze na fortepianie w duchu klasycznym, po czym opuścił Royal College of Music, by pod koniec lat 60. zostać muzykiem studyjnym w Londynie. W tym wczesnym okresie występował na nagraniach Davida Bowiego, Cat Stevensa i Eltona Johna, krótko był związany ze Strawbs, a w 1971 roku dołączył do Yes — jego partie klawiszowe przyczyniły się do ukształtowania progresywnego brzmienia zespołu na albumach Fragile (1971) i Close to the Edge (1972). Równolegle Wakeman rozwijał bogatą karierę solową, początkowo skupioną na instrumentalnym rocku progresywnym z wpływami symfonicznymi i formami konceptualnymi — przykładowo The Six Wives of Henry VIII (1973), Journey to the Centre of the Earth (1974) i The Myths and Legends of King Arthur and the Knights of the Round Table (1975). Na przestrzeni dekad łączył powroty do Yes z projektami z English Rock Ensemble, muzyką filmową, koncertami fortepianowymi solo oraz płytami o bardziej ambientowym czy new‑age'owym charakterze, jak Country Airs (1986), zachowując przy tym zamiłowanie do muzycznych opowieści i dłuższych form. W najnowszych pracach kontynuuje tę ścieżkę, stawiając zarówno na aranżacje fortepianowe (Piano Portraits, 2017), jak i nowe kompozycje rocka progresywnego, na przykład The Red Planet (2020) i A Gallery of the Imagination (2023).