Renaud Capuçon

Urodzony w Chambéry w 1976 roku, Renaud Capuçon kształcił się w konserwatorium swojego rodzinnego miasta, a następnie w Conservatoire national supérieur de musique de Paris w klasie Gérarda Pouleta, po czym występował w Orkiestrze Młodzieżowej Wspólnoty Europejskiej oraz w Gustav Mahler Jugendorchester pod dyrekcją Claudio Abbado. Jako skrzypek muzyki klasycznej rozwija karierę łączącą wielki repertuar koncertowy, muzykę kameralną oraz dyrygenturę, z repertuarem obejmującym Mozarta, Beethovena, Schuberta, Brahmsa i Mendelssohna aż po Bartóka, Dutilleux, Rihma, Dusapina czy Mantovaniego. Bardzo aktywny na europejskich scenach, regularnie występuje w składach kameralnych z Gautierem Capuçonem, Nichelasem Angelichem, Frankiem Braleyem i Jérôme’em Ducrosem, równocześnie prowadząc działalność solową z orkiestrami. Jego dyskografia obejmuje m.in. nagranie Schuberta z Jérôme’em Ducrosem (1999), koncerty Mendelssohna i Schumanna z Danielem Hardingiem (2004), sonaty Beethovena z Frankiem Braleyem (2011), koncerty Bartóka (2018) oraz album Un violon à Paris (2021). Renaud Capuçon założył także Rencontres artistiques de Bel-Air, stworzył Festival de Pâques d’Aix-en-Provence w 2013 roku, kieruje Sommets Musicaux de Gstaad od 2016 roku, wykłada w Haute École de Musique de Lausanne od 2014 roku i od 2021 roku pełni funkcję dyrektora artystycznego Orchestre de chambre de Lausanne.