Salif Keïta

Urodzony w 1949 roku w Djoliba w Mali, Salif Keïta wpisuje się w tradycję mandingów, rozwijając jednocześnie afro‑pop, który łączy dziedzictwo griotów, wpływy zachodnie i miejskie brzmienia. Urodzony w rodzinie o księskim rodowodzie i naznaczony albinizmem, wcześnie zwrócił się ku śpiewowi i na początku lat 70. dołączył do Rail Band z Bamako, a później kontynuował karierę z zespołem Les Ambassadeurs, który osiadł następnie w Abidżanie i był aktywny na scenach Afryki Zachodniej. Od drugiej połowy lat 80. Keïta rozpoczął karierę solową, m.in. z albumami „Soro” (1987), „Ko‑Yan” (1989) i „Amen” (1991), które wypracowały styl, w którym linie kory, gitary elektryczne, instrumenty dęte i perkusja podtrzymują wysoką, ekspresyjną barwę głosu. Płyty takie jak „Folon… The Past” (1995), „Papa” (1999), „Moffou” (2002) i „M’Bemba” (2005) rozwijały to połączenie rytmów mandingów, popu, jazzowych akcentów i czasem dyskretnych elektronicznych tekstur. W kolejnych latach Salif Keïta kontynuował eksplorację tych zderzeń stylów na „La Différence” (2009), „Talé” (2012) i „Un autre blanc” (2018), równocześnie podejmując międzynarodowe współprace i projekty poświęcone pamięci, tożsamości oraz sytuacji osób z albinizmem w Afryce.