Richard Galliano

Richard Galliano, urodzony w Cannes w 1950 roku, już od wczesnych lat kształcił się w grze na fortepianie i akordeonie, a następnie studiował harmonię, kontrapunkt i puzon w konserwatorium w Nicei. Po przeprowadzce do Paryża w 1975 r. wkroczył w obszar piosenki i jazzu, akompaniując Claude’owi Nougaro, którego był także dyrygentem do 1983 r. Spotkanie z Astorem Piazzollą w 1980 r. okazało się trwałym przełomem: Galliano rozwinął odtąd język kompozytorski łączący francuską musette, jazz, tango nuevo i repertuar klasyczny, w grze zarazem lirycznej, bardzo artykułowanej i mocno osadzonej w improwizacji. Jako akordeonista, bandoneonista i kompozytor występuje odtąd w klubach jazzowych, na festiwalach, w zespołach kameralnych i orkiestrach. Do jego najbardziej rozpoznawalnych płyt należą New Musette (1991), która sformalizowała tę stylistyczną syntezę, New York Tango (1996), French Touch (1998), Mare Nostrum (2008) z Paolo Fresu i Janem Lundgrenem oraz jego reinterpretacje Bacha (2010), Vivaldiego (2013) i Mozarta (2016). Galliano grał także u boku muzyków takich jak Michel Portal, Biréli Lagrène, Ron Carter, Eddy Louiss czy Sylvain Luc, w składach od duetu przez trio po kwintet.