Mikel Erentxun

Urodzony w Caracas w 1965 roku i od dzieciństwa mieszkający w San Sebastián, Mikel Erentxun od lat 80. wpisuje się w krajobraz hiszpańskiego rocka dzięki melodyjnemu pisaniu, które łączy pop-rock, folk i akustyczną wrażliwość często kształtowaną przez tradycję anglosaską. Najpierw zyskał rozgłos jako wokalista Duncan Dhu, grupy założonej w 1984 roku przez Diega Vasallo i Juana Ramón Viles, której kariera przebyła hiszpańską scenę rockową aż do początku lat 2000, potem doszło do sporadycznej ponownej rekonstrukcji w latach 2010. Równocześnie Erentxun rozwija karierę solową, rozpoczętą albumem Naufragios w 1992, kontynuowaną m.in. El abrazo del erizo (1995), Acróbatas (1998), Te dejas ver (2000) i Ciudades de paso (2003). W miarę upływu lat jego repertuar ewoluuje w kierunku prostszych lub bardziej elektronicznych form, bez odchodzenia od formatu skoncentrowanego na piosence, gitarach i skromnych aranżacjach. Jego kariera obejmuje także współpracę z muzykami z kręgu rocka i popu oraz regularną obecność na scenie w Hiszpanii. W latach 2010. i 2020. wydaje m.in. 24 golpes i Eléctrica PKWY (2012), Corazones (2015), El hombre sin sombra (2017), El último vuelo del hombre bala (2019), Amigos de Guardia (2021), Septiembre (2023) i Navidad (2024), potwierdzając ciągłą podróż między dziedzictwem pop, rockiem autorów i teksturami folkowymi.