Caifanes

Założony w Meksyku pod koniec lat 80., Caifanes wpisuje się w nurt rock en español, łącząc rock alternatywny, new wave, post‑punk oraz wyraźne nawiązania do meksykańskiej muzyki i wyobraźni. Zespół powstał wokół Saúla Hernándeza (śpiew, gitara) i Alfonso André (perkusja), do których dołączyli m.in. Sabo Romo i Diego Herrera, a następnie gitarzysta Alejandro Marcovich. Początkowo zespół zwrócił na siebie uwagę na scenie rockowego undergroundu w stolicy, zanim dotarł do szerszej publiczności. Debiutancki album, zatytułowany po prostu Caifanes (1988), ukształtował brzmienie o mrocznych gitarach, klawiszach z wyraźnym wpływem new wave i tekstach po hiszpańsku; potem ukazał się El Diablito (1990), na którym Caifanes podkreślił kontrast między rockową energią a bardziej psychodelicznymi atmosferami. Dzięki El silencio (1992) grupa dopracowała estetykę, w której współistnieją bezpośrednie melodie, rytmy inspirowane tradycją meksykańską oraz teksty nasączone miejskimi i mistycznymi obrazami. El nervio del volcán z 1994 roku oznacza kolejny etap w dyskografii Caifanes — brzmieniowo bardziej bezpośredni, zachowując jednak melodyjne podejście. Po rozpadzie w 1995 roku członkowie stopniowo wracali na scenę, a zespół odrodził się na początku lat 2010. wokół trzonu złożonego z Saúla Hernándeza i Alfonso Andrého, kontynuując koncerty w Meksyku, USA i Ameryce Łacińskiej w ramach tras i festiwali rock en español.