Michèle Torr

Urodzona jako Michelle Tort w Pertuis w regionie Vaucluse, Michèle Torr zaznaczyła swoją pozycję na francuskiej scenie piosenki już na początku lat 60. XX wieku, po kilku konkursach regionalnych i występie jako support Jacques’a Brela w Palais des Papes w Awinionie. W 1964 roku podpisała kontrakt z wytwórnią Mercury i debiutowała w rejestrze yéyé i variété, na przemian wykonując autorskie kompozycje i francuskie adaptacje utworów angloamerykańskich. Ten początkowy okres obejmował występy w Olympia oraz udział w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1966 roku w barwach Luksemburga z utworem Ce soir je t’attendais. W trakcie lat 70. jej repertuar ewoluował w stronę bardziej rozbudowanej, sentymentalnej pieśni, niekiedy z naleciałościami orkiestralnego popu i disco — przykłady to Un disque d’amour, Je m’appelle Michèle, J’aime i Emmène-moi danser ce soir. W dyskografii znajdują się m.in. albumy Ce soir je t’attendais (1966), Tous les oiseaux reviennent (1971), J’aime (1977), Emmène-moi danser ce soir (1978), Lui (1980), Donne-moi la main, donne-moi l’amour (1984), Ces années-là (2007) oraz Je vais bien (2019). Reprezentując Monako na Eurowizji 1977 z piosenką Une petite Française, Michèle Torr kontynuowała potem regularną karierę sceniczną — trasy koncertowe, występy w Olympia i widowiska gromadzące artystów francuskiej piosenki popularnej.