Les Colocs

Utworzony na początku lat 90. w Montrealu, québecski zespół Les Colocs wpisuje się w frankofońską scenę alternatywną, łącząc rock, folk, ska, reggae i chanson. Wokół autora i kompozytora André „Dédé” Fortina Les Colocs funkcjonowali jako kolektyw, w którym spotykali się gitarzyści, sekcja rytmiczna, harmonijka ustna i instrumenty dęte, a język był zakorzeniony w joual (popularny dialekt francuskiego z Quebecu) oraz w codzienności miejskiej. Pierwszy album, po prostu zatytułowany „Les Colocs” (1993), ustanowił repertuar, w którym obok radosnych, imprezowych utworów pojawiają się mroczniejsze portrety życia sąsiedztwa. „Atrocetomique” (1995) uwypukla kontrasty między rockową energią, tanecznymi rytmami i tekstami zaangażowanymi społecznie, natomiast „Dehors novembre” (1998), naznaczony śmiercią w 1994 roku harmonijkarza Patricka Esposito Di Napoli, przyjmuje poważniejszy, bardziej refleksyjny ton. Les Colocs otwarcie poruszali tematy biedy, wykluczenia, relacji intymnych i tożsamości québécoise, zachowując przy tym przystępną i bezpośrednią formę. Po śmierci Dédé Fortina w 2000 roku grupa stopniowo zaprzestała działalności, pozostawiając zwarte dorobek płytowy, który nadal zasila wznowienia, sceniczne hołdy i badania nad québecką piosenką lat 90.