Klone

Utworzony w Poitiers w latach 90., Klone zajmuje szczególne miejsce w francuskim pejzażu ciężkiego rocka, rozwijając fundament z progresywnego i alternatywnego metalu w kierunku bardziej atmosferycznego pisania utworów, gdzie spotykają się art rock, post-rock i post-metal. Drogę Klone można odczytać przez płyty takie jak Duplicate (2004), All Seeing Eye (2008) i Black Days (2010), a następnie przez wyczuwalne poszerzenie palety na Here Comes the Sun (2015), Unplugged (2017), Le Grand Voyage (2019) i Meanwhile (2023). Wokół jasnego głosu Yanna Lignera Klone operuje kontrastami między gęstymi riffami, często powściągliwymi tempami, kontemplacyjnymi fragmentami i rozciągniętymi melodiami, kładąc nacisk na faktury i dynamikę raczej niż na popisy. Ta ewolucja szła w parze z regularną aktywnością sceniczną w Europie i na świecie, przy wspólnych plakatach między innymi z Devinem Townsendem, Gojirą, Riverside, Leprous czy Pain of Salvation, w kontekstach łączących współczesną scenę metalową z publicznością rocka progresywnego.