Lo'Jo

Założony w Anjou wokół Denisa Péana zespół Lo'Jo jest obecny na francuskiej scenie muzycznej od 1982 roku. Tworzy muzykę na styku francuskiej piosenki, folku, muzyki świata, poezji mówionej oraz rytmów Afryki Północnej i Zachodniej. Grupa, przez długi czas związana z regionem Angers, początkowo rozwijała się w kręgu sztuk scenicznych i ulicznych, by następnie przybrać formę kolektywu o stałym trzonie, na którego charakter wpłynęli zwłaszcza Richard Bourreau oraz siostry Nadia i Yamina Nid El Mourid. Lo'Jo buduje stale zmieniający się repertuar oparty na głosach, perkusji, instrumentach strunowych oraz twórczości łączącej język francuski z szerokim spektrum inspiracji muzycznych, bez przywiązania do jednej konkretnej tradycji folklorystycznej. Po pierwszych płytach, takich jak The International Courabou z 1990 roku, Fils de Zamal z 1993 roku i Sin Acabar z 1996 roku, Lo'Jo dotarło do szerszej publiczności dzięki albumom Mojo Radio z 1998 roku, Bohême de cristal z 2000 roku, L’une des siens z 2002 roku i Bazar savant z 2006 roku. Istotną rolę w historii grupy odegrały również jej związki z Mali, zwłaszcza poprzez Festival au désert i bliską relację z Tinariwen. Później Lo'Jo kontynuowało ten rozwój na płytach Cosmophono z 2009 roku, Cinéma el Mundo z 2012 roku, Fonetiq Flowers z 2017 roku, Transe de papier z 2020 roku i Feuilles Fauves z 2024 roku.