Lionel Richie

Urodzony w 1949 roku w Tuskegee w stanie Alabama, Lionel Richie dorastał w środowisku naznaczonym soulem i rhythm and blues, zanim pod koniec lat 60. dołączył do zespołu Commodores, funkowo-soulowej formacji związanej z wytwórnią Motown, gdzie stopniowo wyrobił sobie pozycję autora ballad i głównego wokalisty. Z Commodores nagrał serię albumów studyjnych w latach 70., a na początku lat 80. rozpoczął karierę solową, oznaczoną takimi wydawnictwami jak „Lionel Richie” (1982), „Can’t Slow Down” (1983) i „Dancing on the Ceiling” (1986), które ugruntowały jego styl łączący pop, R&B i romantyczne ballady. Równolegle pisał też dla innych artystów — między innymi piosenkę „Lady” dla Kenny’ego Rogersa — oraz nagrał duet „Endless Love” z Dianą Ross w 1981 roku. Po nieco spokojniejszym okresie powrócił w latach 90. i 2000. z albumami takimi jak „Louder Than Words” (1996), „Renaissance” (2000) czy „Just Go” (2009), a następnie odświeżył swój repertuar w country-popowej odsłonie na płycie „Tuskegee” (2012). Aktywny na scenie, Lionel Richie na przemian występuje na trasach międzynarodowych, podejmuje okazjonalne współprace i pojawia się w telewizji; jego karierę charakteryzują R&B-ballady, melodyjny pop i twórczość koncentrująca się na głosie i harmoniach, które pozostają trzonem jego artystycznej tożsamości.