Laurent de Wilde

Urodzony w Waszyngtonie w 1960 roku francuski pianista Laurent de Wilde zaczynał jako samouk, zanim w 1983 roku wyjechał do Nowego Jorku, aby pogłębić swoją znajomość jazzu. Pozostał tam niemal osiem lat i nagrał swoje pierwsze płyty jako lider w latach 1986–1995. Jego twórczość początkowo wpisywała się w akustyczny rejestr czerpiący z bopu, hard bopu i tradycji tria fortepianowego, a od lat 2000 ewoluowała w stronę estetyki, w której improwizacja dialoguje z powtarzalnymi pulsami, elektronicznymi fakturami i bardziej otwartymi formami. Laurent de Wilde występował w różnych formacjach — od solowych koncertów przez trio i duety fortepian‑wokal czy fortepian‑teatr po rozbudowane zespoły — zawsze utrzymując jazz jako oś swojej działalności. Jego ścieżka zawodowa obejmuje także współpracę z Jacquesem Gamblinem, Abd Al Malkiem i Rayem Lemą, z którym opracował repertuar na dwa fortepiany. Autor książki z 1996 roku poświęconej Theloniousowi Monkowi, Laurent de Wilde dzieli dziś swoją aktywność między projekty własne a stałe trio z Jérôme Regardem na kontrabasie i Donaldem Kontomanou na perkusji.