Ladytron

Powstały w Liverpoolu w 1999 roku Ladytron najpierw zaistniał jako kwartet skupiony wokół Helen Marnie, Miry Aroyo, Daniela Hunta i Reubena Wu, a po odejściu Wua w 2023 roku kontynuuje działalność jako trio. Brytyjska grupa tworzy w stylistyce leżącej na przecięciu synthpopu, electropopu, indietroniki i rocka elektronicznego, z wyraźnym upodobaniem do brzmień new wave, post‑punk, shoegaze i dream pop. Już na 604 (2001) i Light & Magic (2002) Ladytron wykreował chłodne, melodyjne i mechaniczne brzmienie, niesione przez uzupełniające się głosy Marnie i Aroyo; ta ostatnia śpiewa czasem po bułgarsku. Z Witching Hour (2005) zespół poszerzył paletę o wyraźniejsze gitary i bardziej napięte nastroje, kontynuowane na Velocifero (2008), podczas gdy Gravity the Seducer (2011) stawia na bardziej eteryczne, filmowe formy. Po przerwie na początku lat 2010‑tych Ladytron powrócił z albumem Ladytron w 2019 roku, a następnie Time’s Arrow w 2023 roku. Równolegle do wydawnictw zespół występował na scenach elektronicznych, w nurcie niezależnego rocka i na festiwalach międzynarodowych, tworzył remiksy dla Dave’a Gahana, Goldfrapp i Nine Inch Nails oraz współpracował przy pisaniu utworów dla Christiny Aguilery.