Death in Vegas

Powstały w Londynie w połowie lat 90. wokół Richarda Fearlessa Death in Vegas początkowo funkcjonował jako duet, by później przekształcić się w bardziej elastyczny projekt balansujący między rockiem a muzyką elektroniczną. Zespół pojawił się na brytyjskiej scenie z brzmieniem łączącym big beat, trip‑hop, dub, psychodelię i post‑punkowe napięcie — najpierw na Dead Elvis (1997), a potem na The Contino Sessions (1999), gdzie partie wokalne i gościnne występy zyskują większe znaczenie. Richard Fearless rozwijał tu estetykę opartą na klubowych rytmach, szorstkich gitarach, powtarzalnych pętlach i mrocznych atmosferach zaczerpniętych z krautrocka i rocka eksperymentalnego. Współprace z Iggy Popem, Bobbym Gillespie, Hope Sandoval czy Liamem Gallagherem towarzyszyły tej drodze łączącej kulturę DJ‑ską, pracę studyjną i niezależne sceny rockowe. Scorpio Rising (2002) kontynuuje przecięcie elektroniki, motorik rocka i psychodelii, podczas gdy Satan's Circus (2004) przybliża Death in Vegas ku bardziej bezpośredniemu, techno‑i acidowemu brzmieniu. Po okresie mniejszej aktywności zespół powrócił z Trans‑Love Energies (2011) i Transmission (2016), nadal pod kierownictwem Richarda Fearlessa.