Joe Lovano

Joe Lovano, urodzony w 1952 roku w Cleveland w stanie Ohio, dorastał w atmosferze silnie przesiąkniętej jazzem; jego ojciec, Tony Lovano, był saksofonistą. Wcześnie kształcony na altówce, a następnie na tenorze, uczęszczał do Berklee College of Music, zanim zdobył pierwsze doświadczenia zawodowe u Jacka McDuffa i Lonniego Smitha oraz w orkiestrze Woody’ego Hermana i big bandzie Mela Lewisa. Osiedlając się w Nowym Jorku, rozwinął język muzyczny zakorzeniony w post-bopie, jazzie modalnym i współczesnej improwizacji, wyróżniający się szeroką, ruchliwą grą na saksofonie tenorowym i dużą wrażliwością rytmiczną. Jego droga prowadziła także do bardziej otwartych kontekstów, zwłaszcza w trio Paula Motiana z Billem Frisellem oraz w kwartecie Johna Scofielda. Od 1990 roku okres związany z wytwórnią Blue Note ukształtował ważną dyskografię, obejmującą m.in. Landmarks (1990), From the Soul (1992), Universal Language (1993), Tenor Legacy (1994), Rush Hour (1995) oraz Trio Fascination: Edition One (1998). Później Lovano eksplorował różne obsady, od nonetu po kwintet Us Five, i współtworzył Sound Prints z Dave’em Douglasem. Od końca 2010. roku kontynuuje bardziej oszczędne podejście w ECM, szczególnie z Trio Tapestry, udokumentowane na Trio Tapestry (2019), Garden of Expression (2021) i Our Daily Bread (2023).