Ghostpoet

Urodzony w Londynie w 1983 roku jako Obaro Ejimiwe, Ghostpoet dorastał na południu brytyjskiej stolicy w rodzinie o nigeryjskich i dominikańskich korzeniach, następnie przebywał w Coventry, po czym wrócił do Londynu; obecnie mieszka w Berlinie. Od końca lat 2000 Ghostpoet rozwija styl pisania na pograniczu spoken word, eksperymentalnego hip‑hopu, trip‑hopu, electroniki i mrocznej popu niekiedy zbliżonej do alt‑rocka, prowadzony niskim, często półmówionym głosem oraz nocnymi, napiętymi atmosferami. Po pierwszych występach na projektach związanych z Micachu i Kwesem, samodzielnie wydał EP The Sound of Strangers w 2010 roku, a następnie albumy Peanut Butter Blues & Melancholy Jam (2011), Some Say I So I Say Light (2013), Shedding Skin (2015), Dark Days + Canapés (2017) i I Grow Tired But Dare Not Fall Asleep (2020). Ghostpoet współpracował także z Massive Attack, m.in. przy Come Near Me (2016), a na Shedding Skin pojawili się goście tacy jak Nadine Shah, Lucy Rose i Mélanie De Biasio. Obecny zarówno na scenach festiwalowych, jak i w bardziej elektronicznych czy interdyscyplinarnych formatach, dwie z jego płyt, Peanut Butter Blues & Melancholy Jam i Shedding Skin, zostały nominowane do Mercury Prize. Od 2021 roku Obaro Ejimiwe rozszerza także swoją praktykę o instalacje, fotografię, wideo i sound art.