Francesco Tristano

Urodzony w Luksemburgu w 1981 roku Francesco Tristano od początku lat dwudziestych wieku rozwija karierę łączącą fortepian klasyczny, kompozycję i muzykę elektroniczną. Wykształcony w Juilliard School, Tristano najpierw dał się poznać w repertuarze klawiszowym, od Bacha po Frescobaldiego, Buxtehude, Ravela czy Berio, z ciągłą uwagą na przepływ między zapisem historycznym, muzyką współczesną i improwizacją. Takie podejście przejawia się w albumach Not For Piano (2007), Idiosynkrasia (2010), BachCage (2011), Long Walk (2012), Tokyo Stories (2019), On Early Music (2021), a następnie w całościowych interpretacjach Suit angielskich Bacha (2023) i Partitas (2024). Równolegle Tristano regularnie występuje na scenach elektronicznych, gdzie jego gra łączy puls techno, minimalizm i powtarzające się tekstury, nie tracąc przy tym pianisty języka. Jego współprace z Carl Craig, Moritz von Oswald, Derrick May, Chilly Gonzales czy Alice Sara Ott podkreślają to poruszanie się między klubami, salami koncertowymi i festiwalami transwersalnymi. W 2001 roku założył także zespół New Bach Players i brał udział w grupie Aufgang obok Ramiego Khalife i Aymeric Westrich.