Erik Truffaz

Francusko‑szwajcarski trębacz Erik Truffaz, urodzony w 1960 roku w Chêne‑Bougeries pod Genewą, wypracował podejście do jazzu, w którym improwizacja sąsiaduje z wpływami popu, hip‑hopu i muzyki elektronicznej. Kształcił się m.in. w Conservatoire de Genève, a na europejskiej scenie zwrócił uwagę na początku lat 90. XX wieku dzięki kwartetowi, który stał się jego ulubionym formatem, kreując brzmienie skoncentrowane na trąbce, klawiszach i rytmice nacechowanej groove’em. Pod koniec lat 90. jego płyty dla Blue Note — m.in. Out of a Dream (1997), The Dawn (1998) i Bending New Corners (1999) — ukształtowały język łączący atmosferyczne klimaty, rytmy zaczerpnięte z drum and bass, oszczędne linie melodyczne i wokalne interwencje. Kolejne krążki, takie jak Mantis (2001), The Walk of the Giant Turtle (2003), Saloua (2005) czy Arkhangelsk (2007), kontynuowały ten projekt fuzji jazzu, spoken word i elektronicznych tekstur, zaś In Between (2010), El Tiempo de la Revolución (2012), Doni Doni (2016) i Lune Rouge (2019) świadczą o stałym zainteresowaniu przecięciami z piosenką i muzykami afro‑karaibskimi. Łącząc projekty kwartetowe, współprace z wokalistami i wyprawy w kierunku form bardziej filmowych, trwałe wpisał się w europejską scenę wyczuloną na hybrydyzacje między jazzem a kulturami wzmocnionymi.