Colleen

Urodzona w Montargis w 1976 roku i mieszkająca w Barcelonie, Cécile Schott rozwija od 2001 roku projekt Colleen w stylistyce mieszczącej się między muzyką ambient, elektroniką a kompozycją eksperymentalną. Wczesne płyty Colleen opierały się na pętlach i przerobionych samplach, z wyraźnym upodobaniem do delikatnych barw i powtarzalnych form, jak na Everyone Alive Wants Answers (2003). Wkrótce Colleen przesunęła ten język w stronę gry opartej bardziej na źródłach akustycznych i instrumentach fizycznych — co było już widoczne na The Golden Morning Breaks (2005) i Les Ondes Silencieuses (2007), gdzie kompozycja stała się swobodniejsza i mniej związana z zasadą pętli. Ten okres wiązał się też z pracami dla tańca, w szczególności z choreografką Perrine Valli. Od The Weighing of the Heart (2013) Colleen wprowadza swój głos do muzyki, zachowując jednocześnie minimalistyczne, melodyjne podejście i dużą dbałość o tekstury; linia ta kontynuowana jest na Captain of None (2015), A Flame My Love, a Frequency (2017) oraz The Tunnel and the Clearing (2021). Z Le jour et la nuit du réel (2023) Colleen powraca do całkowicie instrumentalnej formy, w ciągłości, w której elektronika jest dyskretna na rzecz rezonansu, motywu i przestrzeni dźwiękowej.