Sick Tamburo

Urodzony w Pordenone w 2007 roku wokół Gian Maria Accusani i Elisabetty Imelio, wcześniej związanych z Prozac+, Sick Tamburo wywodzi się z włoskiej alternatywnej sceny rockowej, gdzie punkowa pilność, bezpośrednie melodie i zwięzłe pisanie łączą się z teksturami bardziej elektronicznymi w zależności od okresu. Najpierw zauważony na scenie niezależnej związanej z La Tempesta Dischi, grupa wydała Sick Tamburo w 2009 roku, a następnie A.I.U.T.O. w 2011, zanim poszerzyła swój repertuar o EP La mia mano sola w 2012 i albumy Senza vergogna w 2014, Un giorno nuovo w 2017 i Paura e l’amore w 2019. Projekt długo opierał się na dialogu między głosami i obecnością Accusani i Imelio, w centrum napiętej, lecz czytelnej muzyki, składającej się z czystych refrenów, suchych lub szorstkich gitar i powtarzających się motywów. Po śmierci Elisabetty Imelio w 2020 Sick Tamburo kontynuuje pod impulsem Gian Maria Accusani, z Back to the Roots (Forse è l’amore) w 2021, bardziej bezpośrednie ponowne odczytanie repertuaru, a następnie Non credere a nessuno w 2023. Z biegiem lat Sick Tamburo przemieszczał się między klubami, festiwalami i włoskimi scenami rockowymi, utrzymując identyfikację z indie transalpine i z pisaniem, które bez pomp traktuje o kruchości, ciele i napięciach codzienności.