Dionne Warwick

Urodzona w 1940 roku w East Orange w stanie New Jersey, Dionne Warwick dorastała w środowisku naznaczonym gospel i zaczęła śpiewać w rodzinnym zespole The Gospelaires, zanim została wokalistką chóralną w nowojorskich studiach. Odkryta podczas tych sesji, na początku lat 60. nawiązała długotrwałą współpracę z Burtem Bacharachem i Halem Davidem, która ukształtowała repertuar pop‑soul i R&B z dopracowanymi aranżacjami, skupiony na balladach i bardzo wyraźnym frazowaniu. Jej pierwszy album „Presenting Dionne Warwick” (1963), a następnie „Make Way for Dionne Warwick” (1964) oraz koncertowy „Dionne Warwick in Paris” (1966), stopniowo ugruntowały jej pozycję na scenie amerykańskiej i międzynarodowej — przez radio, występy telewizyjne i trasy koncertowe. W latach 70. poszerzyła swoje brzmienie o bardziej współczesną soul, a nowy etap kariery rozpoczęła w wytwórni Arista Records albumem „Dionne” (1979), produkowanym między innymi przez Barry’ego Manilowa, po czym na początku lat 80. wydała „Heartbreaker” (1982) z Barrym Gibbem. Pomiędzy nagraniami studyjnymi, projektami zbiorowymi, takimi jak charytatywny singiel „That's What Friends Are For”, i koncertami na całym świecie, Dionne Warwick wypracowała styl, w którym centralne znaczenie ma więź między gospelowym dziedzictwem, zaaranżowanym popem i dojrzałą soulową estetyką, jednocześnie podejmując liczne współprace z autorami, producentami i wykonawcami różnych pokoleń.