Lisa Nilsson

Urodzona w Tyresö w hrabstwie Sztokholm, Lisa Nilsson od końca lat 80. rozwija karierę na pograniczu popu, soulu, wokalnego jazzu i szwedzkiej tradycji 'visa' (rodzaj pieśni ludowej). Po anglojęzycznych debiutach z albumami Lean on Love (1989) i Indestructible (1991) oraz udziale w Melodifestivalen w 1989 roku, dotarła do szerszej publiczności dzięki płycie Himlen runt hörnet (1992), nagranej po szwedzku, w dużej części napisanej przez Mauro Scocco i wyprodukowanej przez Johana Ekelunda. Ten zwrot ustalił bardziej osobisty styl, oparty na elastycznej interpretacji i rejestrze łączącym melodyjny pop, stonowany soul oraz nordycką pieśń. Współpraca trwała na Till Morelia (1995), zanim Nilsson mocniej zaakcentowała swoje kompozytorskie talenty na Viva (2000) i Små rum (2001), przy czym ten ostatni album cechuje bardziej akustyczna atmosfera i udział muzyków związanych z Esbjörn Svensson Trio. W latach 2000. eksplorowała też repertuar z inspiracjami brazylijskimi na płytach Hotel Vermont 609 (2006) i Sambou Sambou (2009), gdzie bossa nova i tropicália łączą się z adaptacjami w języku szwedzkim. Jej droga artystyczna obejmuje także scenę, telewizję i nieliczne współprace, między innymi z Joakimem Bergiem, przy jednoczesnym stałym utrzymywaniu związku między chanson, popem dla dorosłych i jazzem.