Eva Dahlgren

Urodzona w Umeå w 1960 roku i wychowana w Nynäshamn, Eva Dahlgren od końca lat 70. rozwija twórczość w języku szwedzkim plasującą się między popem, rockiem a vispopem. Jej niski, powściągliwy i intymny śpiew wspierają introspektywne teksty oraz często oszczędne aranżacje. Zwróciła na siebie uwagę w telewizji w 1978 roku, co zaowocowało wydaniem w tym samym roku płyty Finns det nån som bryr sej om, a następnie udziałami w Melodifestivalen w 1979 i 1980 roku. Po debiutach nacechowanych folkiem i chanson jej repertuar w latach 80. przybrał bardziej rockowy charakter, zwłaszcza na płytach Ung och stolt (1987) i Fria världen 1.989 (1989), zanim nastąpił przełomowy krok z En blekt blondins hjärta (1991), albumem przełomowym w jej dyskografii. Później artystka na przemian proponowała bardziej orkiestrowe formy i oszczędniejsze podejścia na albumach Jag vill se min älskade komma från det vilda (1995), Lai lai (1999), Snö (2005), Petroleum och tång (2007), Jag sjunger ljuset (2016) i Evalution (2020). Aktywna również w projekcie Buddaboys, Eva Dahlgren współpracowała na przestrzeni lat z artystami takimi jak Uno Svenningsson, Lisa Ekdahl, Peter Jöback i Silvana Imam, pozostając powiązana ze szwedzką sceną pop i rock.