Dee Dee Bridgewater

Urodzona w Memphis w 1950 roku i wychowana w Flint w Michigan, Dee Dee Bridgewater od najmłodszych lat miała styczność z jazzem. Już jako młoda wokalistka śpiewała w zespołach rockowych i rhythm and blues, zanim na początku lat 70. przeniosła się do Nowego Jorku. Została wtedy głosem Thad Jones/Mel Lewis Jazz Orchestra — to przełomowy etap, który osadził ją w jazzie wokalnym i pracy z dużymi zespołami. Jej kariera rozwijała się potem na scenach klubowych, festiwalowych i teatralnych; debiutancki album Afro Blue ukazał się w 1974 roku, a rola w musicalu The Wiz przyniosła jej nagrodę Tony w 1975 roku. Na przestrzeni lat sięgała też po soul, R&B i pop — zwłaszcza w latach 80. — zanim pod koniec tej dekady ponownie skoncentrowała repertuar na jazzie. Od 1986 r. mieszkając w Paryżu, rozwinęła karierę międzynarodową, wykonując standardy, albumy-hommage i programy tematyczne, w tym płyty takie jak Keeping Tradition (1993), Love and Peace: A Tribute to Horace Silver (1995), Dear Ella (1997), This Is New (2001), J’ai deux amours (2005), Red Earth (2007), Eleanora Fagan (1915–1959): To Billie with Love from Dee Dee Bridgewater (2010) oraz Memphis... Yes, I’m Ready (2017). Jej śpiew łączy swing, teatralne frazowanie, soulowe naleciałości i narracyjny zmysł, w obsadach od kwartetu po big band.