Boney M.

Powstały w Berlinie Zachodnim w połowie lat 70. XX wieku wokół niemieckiego producenta Franka Fariana, Boney M. opierał się na wokalnym kwartecie z Karaibów: Liz Mitchell i Marcia Barrett z Jamajki, Maizie Williams z Montserratu oraz Bobby Farrell z Aruby. Początkowo myślany jako projekt studyjny, Boney M. zwrócił uwagę w Europie singlem "Baby Do You Wanna Bump" w 1975 roku, a następnie ustabilizował swoją pozycję na scenie disco dzięki „Daddy Cool” i albumowi „Take the Heat off Me” w 1976 roku. Zespół wypracował mieszankę euro‑disco, popu i wpływów reggae, opartą na tanecznych rytmach, soulowych chórkach i prostych liniach melodycznych, często bazujących na coverach lub reinterpretacjach, takich jak „Sunny” czy „Rivers of Babylon”. Albumy „Love for Sale” (1977), „Nightflight to Venus” (1978) i „Oceans of Fantasy” (1979) towarzyszyła silna obecność telewizyjna i sceniczna, wspierana choreografiami Bobby’ego Farrella. Na początku lat 80. Boney M. stopniowo skierował swoją muzykę w stronę bardziej syntetycznego popu ("Boonoonoonoos" 1981; "Ten Thousand Lightyears" 1984), zanim rozpadł się na kilka scenicznych składów, które utrzymywały repertuar Boney M. na scenach międzynarodowych.