Bobby Rush

Urodzony jako Emmett Ellis Jr. w Homer, w stanie Luizjana, a wychowany w Pine Bluff w Arkansas, Bobby Rush od wczesnych lat kształtował się przy wiejskim bluesie, zanim na początku lat 50. przeniósł się do Chicago i wszedł w tamtejszą elektryczną scenę. Jako wokalista, harmonijkarz i gitarzysta Rush wypracował styl na pograniczu bluesa, soul-bluesa, rhythm and bluesa i funku, wyróżniający się silnym wyczuciem groove’u, mówionymi dialogami i utworami osadzonymi w tradycji juke joints. Po współpracy z muzykami takimi jak Elmore James, Pinetop Perkins, Little Walter, Muddy Waters czy Jimmy Reed, zyskał szersze rozgłos dzięki singlowi „Chicken Heads” w 1971 roku. Jego dyskografia odtąd podążała różnymi ścieżkami: od soulowego brzmienia Rush Hour (1979) produkowanego przez Leona Huffa, przez bardziej korzenną powrotną płytę Folkfunk (2004) z Alvinem Youngblood Hartem, po kolejne albumy, takie jak Down in Louisiana (2013), Porcupine Meat (2016), Sitting on Top of the Blues (2019), Rawer than Raw (2020) i All My Love for You (2023). Od dłuższego czasu zamieszkały w Mississippi, Bobby Rush jest kojarzony zarówno ze scenami bluesowymi Południa, jak i klubami Chicago, budując karierę trwającą wiele lat między tradycją, zmysłowym soulem i sceniczną energią.