Binomio de Oro de América

Założony w Barranquilli w 1976 roku przez wokalistę Rafaela Orozco Maestre i akordeonistę Israela Romero, Binomio de Oro de América zajmuje ważne miejsce w historii kolumbijskiego vallenato. Ich melodyjne podejście bywa kojarzone z vallenato romántico, w którym akordeon, chóry i męskie głosy niosą utwory o charakterze sentymentalnym i narracyjnym. Pierwotnie znani jako Binomio de Oro, zespół wydał już na początku El Binomio de Oro (1976) i Por lo alto (1977), a następnie kolejne przełomowe płyty, takie jak Fuera de serie (1982), Mucha calidad (1983), De América (1991) i Por siempre (1992). Po zamordowaniu Rafaela Orozco w 1992 roku grupa wznowiła działalność w 1993 jako Binomio de Oro de América, nadal kierowana przez Israela Romero, lecz o bardziej kolektywnym charakterze, z rotacją wokalistów i akordeonistów. Binomio de Oro de América stało się ważną platformą dla głosów takich jak Jean Carlos Centeno, Jorge Celedón czy Alejandro Palacio, zachowując jednocześnie brzmienie osadzone w scenicznym, przystępnym vallenato. Dyskografia trwała dalej: Grafiti de amor (2005), Impredecible (2006), Corazón de miel (2011) i Por el mundo entero (2019), co świadczy o ciągłości między klasycznym dziedzictwem a odświeżaniem wykonawców.