Alessi Rose

Urodzona w 2002 roku w Littleover, przedmieściu Derby w Anglii, Alessi Rose, pełne nazwisko Alessandra Rose Jones, rozwija projekt autorski mieszczący się między indie popem, pop rockiem a alt‑popem, czerpiąc z wykształcenia w dziedzinie poezji zdobytego w Londynie. Zaczęła pisać w wieku 13 lat i początkowo zwróciła na siebie uwagę, publikując filmy na YouTube, a następnie na Instagramie, zanim pod koniec lockdownu w Wielkiej Brytanii zwróciła się ku samodzielnej produkcji. W 2023 roku wydała swoje pierwsze single, w tym “Say Ur Mine” i “Hate This Part”, które zbudowały fundament świata artystycznego skoncentrowanego na relacjach, opuszczeniu rodzinnego miasta i bardzo narracyjnym stylu pisania. W 2024 roku ukazały się “Eat Me Alive”, “Break Me” oraz EP Rumination as Ritual wydana przez Hunger, na której w bezpośredni sposób podejmuje temat zaburzenia obsesyjno‑kompulsywnego i skłonności do rozmyślania. Funkcjonując na dynamicznej brytyjskiej scenie indie pop, występowała jako support dla Ella Jane, a także dołączyła do Noaha Kahana na koncercie w Belfaście. Na początku 2025 roku Alessi Rose wydała EP For Your Validation za pośrednictwem AWAL, wspieraną singlami “Oh My”, “Imsochillandcool”, “Pretty World”, “Start All Over” i “Don’t Ask Questions”, towarzyszyła Tate McRae podczas kilku koncertów z trasy Miss Possessive, po czym otworzyła całą europejską trasę Radical Optimism Dua Lipy. W tym samym roku EP Voyeur, wydana przez Capitol i Polydor, przedłużyła tę introspektywną popową linię, eksplorując ideę emocjonalnego voyeuryzmu i zaowocowała trasą po Europie, podczas gdy Alessi Rose, która była częścią kolektywu Loud LDN, nadal wpisuje się w gitarową popową estetykę inspirowaną m.in. Olivia Rodrigo, Gracie Abrams, Kate Bush, Lorde i Taylor Swift.