Pascal Amoyel

Urodzony w Rozay-en-Brie w departamencie Seine-et-Marne w 1971 roku, Pascal Amoyel rozwija karierę na styku muzyki fortepianowej klasycznej, kompozycji, improwizacji i teatru muzycznego. Wykształcony w École normale de musique de Paris, a następnie w Conservatoire national supérieur de musique de Paris, współpracuje m.in. z György Cziffra, co wyjaśnia jego upodobanie do wirtuozyzmu, wolności frazowania i improwizacji. Repertuar Pascala Amoyela obejmuje od Beethovena, Chopina, Liszta, Schuberta i Scriabina po mniej wykonywanych kompozytorów jak Alkan i Olivier Greif, którym poświęcił kilka nagrań, w tym Chopinowskie Nokturny (2004), Lisztowskie Harmonies poétiques et religieuses (2007), Całokształt Poèmes Scriabina (2005) lub płyta Alkana (2012). Bardzo aktywny w muzyce kameralnej, często obok wiolonczelistki Emmanuelle Bertrand, Amoyel prowadzi także działalność autorską i kompozytorską, tworząc utwory takie jak Job, ou Dieu dans la tourmente i Lettre à la femme aimée o śmierci. Jego działalność sceniczna obejmuje formy hybrydowe, w których słychać narrację, zabawę i koncert, z Le pianiste aux 50 doigts, Le jour où j’ai rencontre Franz Liszt lub Looking for Beethoven, wystawiane w teatrach i na festiwalach.