Depresión Sonora

Uit Madrid, waar Marcos Crespo García Depresión Sonora in 2020 lanceerde, ontwikkelde het project zich aanvankelijk in een huiselijke setting, tijdens de lockdown, met Spaans-talige teksten gericht op stedelijke malaise, isolatie en de spanning van het dagelijkse leven. Depresión Sonora bevindt zich in een donker, sober post-punk, doorkruist door cold wave, lo-fi en minimale elektronica, met mechanische ritmes, markante baslijnen en korte melodieën die een zekere pop-droogte behouden. Na een eerste gelijknamige EP in 2020 publiceerde Depresión Sonora Historias tristes para dormir bien in 2021, gevolgd door het eerste album El arte de morir muy despacio in 2022, waarin het geluid in omvang toeneemt terwijl de frontaliteit behouden blijft. De reis van het project gaat daarna door Spaanse onafhankelijke scenes en internationale toeren, met name in Latijns-Amerika. In 2024 verschijnt Depresión Sonora de EP MAKINAVAJA, waarmee deze nerveuze en desillusieerde schrijfstijl wordt voortgezet. Achter de solo-identiteit ontwikkelt Marcos Crespo Depresión Sonora verder, zonder afstand te doen van een koude, directe en melodische esthetiek, gelegen tussen donkere chansons, hedendaags post-punk en elektronische texturen.