54-40

Gevestigd in de regio Vancouver, British Columbia, ontstond 54‑40 in 1980 rond zanger/gitarist Neil Osborne en bassist Brad Merritt; door de decennia voegden zich verschillende gitaristen en drummers bij de band. De naam 54‑40 verwijst naar de Noord‑Amerikaanse politieke leus '54‑40 or Fight', die een ooit betwiste grens oproept en de band meteen in een Noord‑Amerikaans beeld plaatst. Afkomstig uit de lokale indie‑scene bracht 54‑40 in 1984 hun eerste album 'Set the Fire' uit, voordat ze met '54·40' (1986) en 'Show Me' (1987) bij een major label tekenden, wat hen een vaste plek op de Canadese rockpodia gaf. Aanvankelijk sterk beïnvloed door post‑punk en new wave ontwikkelde het geluid van 54‑40 zich geleidelijk naar een meer melodische alternatieve rock, verwant aan college rock en soms gekleurd door folk en roots rock, opgebouwd rond heldere gitaren en directe refreinen. Albums als 'Dear Dear' (1992), 'Smilin' Buddha Cabaret' (1994) en 'Casual Viewin'' (2000) begeleidden deze ontwikkeling en zorgden voor regelmatige tournees, vooral in Canadese zalen en op festivals. Met de komst van gitarist/keyboardspeler Dave Genn halverwege de jaren 2000 consolideerde 54‑40 een stabiele bezetting die nieuwe albums blijft opnemen en hedendaagse rock blijft verkennen, terwijl de band trouw blijft aan melodiegericht songschrijven en een introspectieve toon.