Yes

Yes, gevormd in Londen in 1968 rond zanger Jon Anderson en bassist Chris Squire, behoort tot de stroming van Britse progressieve rock die zich destijds ontwikkelde in Londense clubs en grote Europese zalen. De band ontwikkelde snel een eigen taal die psychedelische rock, klassieke invloeden en jazzelementen vermengde, met lange nummers, meerlaagse structuren, kenmerkende zangharmonieën en uitgebreide instrumentale passages. Na twee eerste albums werd de koers duidelijker met The Yes Album (1971), Fragile (1971) en Close to the Edge (1972), waarin de komst van gitarist Steve Howe en later toetsenist Rick Wakeman een esthetiek bevestigde die dicht bij symfonische rock ligt. Door talrijke bezettingswisselingen schakelde Yes in de jaren 1980 over naar compactere formats en een meer mainstream rockgeluid met 90125 (1983), verbonden aan gitarist Trevor Rabin en producent Trevor Horn. In de daaropvolgende decennia wisselde de band perioden van relatief veel activiteit af met terugkeer naar een ruimere progressieve aanpak, zoals op Talk (1994), The Ladder (1999) of Magnification (2001). Na het overlijden van Chris Squire in 2015 werd de bas verzorgd door Billy Sherwood, terwijl Jon Davison sinds 2012 de zangpartijen instaat. Yes treedt nog steeds internationaal op en brengt nieuwe studio-opnames uit, waaronder The Quest (2021) en Mirror to the Sky (2023), en zet daarmee een benadering voort die progressieve rock, art rock en melodische elementen uit verschillende periodes combineert.