Village People

Village People werd in 1977 in New York opgericht op initiatief van de Franse producer Jacques Morali en uitgever Henri Belolo, die rond zanger Victor Willis een mannelijk vocaal ensemble samenstelden, bedoeld voor de Amerikaanse discoscène. Geïnspireerd door de gayclubcultuur van eind jaren zeventig ontwikkelde Village People een sterk gecodificeerde esthetiek, waarbij elk lid een herkenbaar personage belichaamde — van politieagent tot cowboy, maar ook een lid van een inheemse Amerikaanse stam of een bouwvakker —, een scenisch concept dat al snel onlosmakelijk met de muziek van de groep verbonden raakte. Aangedreven door directe disco, gebaseerd op in koor gezongen refreinen, eenvoudige structuren en ritmes die gericht zijn op gezamenlijk dansen, scoorde Village People een reeks markante titels zoals YMCA, Macho Man en In the Navy, die veelvuldig op radio en in clubs te horen waren. De eerste albums — Village People (1977), Macho Man (1978), Cruisin’ (1978) en Go West (1979) — vestigden deze mix van disco, pop en variété in een repertoire dat vervolgens werd uitgebreid met Live and Sleazy (1979) en de soundtrack van de muziekfilm Can’t Stop the Music (1980), gevolgd door latere platen als Renaissance (1981) en Sex Over the Phone (1985). Ondanks talrijke wisselingen in de bezetting is Village People in de daaropvolgende decennia blijven optreden, gedragen door een disco-repertoire dat emblematisch is voor het einde van de jaren zeventig en door een iconografie die het publieke imago van de groep nog steeds mede vormgeeft.