Wishbone Ash

Geformeerd eind jaren 1960 in Torquay, in het zuiden van Engeland, behoort Wishbone Ash tot de Britse rockgolf die blues, hardrock en vroege progressieve invloeden met elkaar verbindt. Rond bassist en zanger Martin Turner, drummer Steve Upton en de gitaristen Andy Powell en Ted Turner ontwikkelde de band al vroeg een kenmerkende stijl gebaseerd op dubbele gitaren, harmonische melodielijnen en lange instrumentale passages. Wishbone Ash bracht in 1970 een titelloos debuutalbum uit, gevolgd door Pilgrimage (1971) en Argus (1972), waarop folk‑elementen en een verhalender schrijfstijl opduiken, gevolgd door Wishbone Four (1973) en There’s the Rub (1974) die de band op Europese en Noord‑Amerikaanse rockpodia vestigden. Gedurende de jaren 1970 en 1980 kende Wishbone Ash meerdere personeelswisselingen en verkende het repertoire variërend van een directer hardrockgeluid tot meer melodische composities, terwijl de nadruk op de dialoog tussen de twee gitaren behouden bleef. Vanaf de jaren 1990 stabiliseerde Andy Powell een nieuwe bezetting van Wishbone Ash, die tournées en studioopnames bleef afwisselen, onder meer met Bona Fide (2002) en Blue Horizon (2014), waarmee de groep zijn mengeling van classic rock, progressieve accenten en sobere ballades voortzette.