Tonino Carotone

Geboren in Burgos in 1970 en opgegroeid tussen Pamplona en Barañáin, maakte Tonino Carotone zich eind jaren negentig behoorlijk bekend met een schrijfstijl die Latijns-geïnspireerde zang, rumba, rock, folk en verwijzingen naar Italiaanse chansons mengt. Voor zijn solocarrière speelde Antonio de la Cuesta in de navarraanse punk-scene, eerst als drummer bij Cagando Duro en daarna bij Kojón Prieto y los Huajolotes, een formatie waarin zijn smaak voor het mengen van populaire stijlen en een satirische onderstroom al te zien was. Zijn pseudoniem, geïnspireerd door Renato Carosone en Fred Buscaglione, toont deze dialoog tussen Spaanse cultuur en een verbeelde Italiaanse muzikale wereld, die centraal werd in zijn carrière. Tonino Carotone trok veel aandacht met het nummer Me cago en el amor, opgenomen op het album Mondo Difficile uit 2000, en vervolgde met Senza ritorno in 2003, Ciao mortali in 2008, Whisky facile in 2021, een eerbetoon aan Buscaglione, en Etiliko Romantiko in 2023. Vestigd in een register van gemengde chansons, tussen ironie, melancholie en de geest van een volkscabaret, heeft Tonino Carotone een carrière ontwikkeld die sterk aan Italië is gebonden terwijl hij blijft rondreizen tussen Spanje en andere mediterrane podia. Onder zijn samenwerkingen bevinden zich Manu Chao, Roy Paci, Bandabardò, Gogol Bordello, Africa Unite en Giulio Wilson, met wie hij Mondo DiVino uitbrengt in 2025.