The Wonder Stuff

The Wonder Stuff werd in 1986 gevormd in Stourbridge, West Midlands, rond Miles Hunt, met Malc Treece, Rob Jones en Martin Gilks, en maakte aanvankelijk deel uit van de Engelse grebo-scene naast andere bands uit het Black Country zoals Pop Will Eat Itself en Ned’s Atomic Dustbin. The Wonder Stuff ontwikkelde een nerveuze alternatieve rock, gedragen door strakke gitaren, Britse poprefreinen en een vaak bijtende toon, voordat ze hun palet uitbreidden met folk- en country-elementen, met name toen Martin Bell eind jaren tachtig viool en banjo toevoegde. Deze ontwikkeling loopt als een rode draad door albums als The Eight Legged Groove Machine (1988), Hup (1989), Never Loved Elvis (1991) en Construction for the Modern Idiot (1993); in die periode toerde de band veel in het Verenigd Koninkrijk, Europa en de Verenigde Staten en nam in 1991 ook de cover van “Dizzy” op met Vic Reeves. Na de ontbinding in 1994 ging The Wonder Stuff in 2000 weer op pad op initiatief van Miles Hunt, die in alle bezettingen de spil bleef. Sindsdien bracht de formatie Escape from Rubbish Island (2004), Suspended by Stars (2006), Oh No It’s... The Wonder Stuff (2012), 30 Goes Around the Sun (2016) en Better Being Lucky (2019) uit, en bleef ze die mix van melodieuze rock, live-energie en meer akoestische arrangementen behouden.