Tim Hecker

Geboorted in Vancouver in 1974 en lange tijd gevestigd in Montréal, ontwikkelt Tim Hecker sinds eind jaren 1990 een oeuvre dat zich tussen ambient, experimentele elektronica, drone en noise beweegt, met een focus op textuur, verzadiging en variaties in geluidsdichtheid. Hij brengt eerst muziek uit onder het alias Jetone voordat hij onder eigen naam Haunt Me, Haunt Me Do It Again uitgaf in 2001, gevolgd door Radio Amor in 2003 en Mirages in 2004. Zijn carrière krijgt een nieuwe omvang met Harmony in Ultraviolet in 2006, gevolgd door An Imaginary Country in 2009, Ravedeath, 1972 in 2011 en Virgins in 2013, albums waarin Tim Hecker grove lagen, timbre-behandelingen en langzame structuren mengt, soms gevoed door orgelopnames of herbewerkte akoestische ensembles. Tim Hecker werkte ook samen met Daniel Lopatin aan Instrumental Tourist in 2012, evenals met Ben Frost, Jóhann Jóhannsson, Arca of Aidan Baker. De rest van zijn discografie omvat Love Streams (2016), Konoyo (2018), Anoyo (2019) en No Highs (2023). Parallel aan zijn concerten, die vaak worden gezien als immersive luisterervaringen in plaats van narratieve sets, Tim Hecker componeert ook voor film en televisie, met name voor The North Water en Infinity Pool.