Laurel Halo

Geboren in Ann Arbor, Michigan, bouwt Laurel Halo sinds het einde van de jaren 2000 aan een loopbaan die zich bevindt tussen elektronische muziek, ambient, avant-pop, experimentele compositie en afwijkende techno. Na vroege EP’s uit 2010 en 2011 — waaronder King Felix en Hour Logic — brak ze door met Quarantine in 2012 en zette die benadering voort op Chance of Rain (2013), waar de ritmische structuren abstracter en meer clubgericht werden zonder hun atmosferische karakter te verliezen. Ze woonde achtereenvolgens in New York, Berlijn en later Los Angeles en ontwikkelde haar muziek naar meer open, instrumentale en textuurrijke vormen, zoals op In Situ (2015), Dust (2017) en Raw Silk Uncut Wood (2018), in dialoog met scènes die experiment, improvisatie en dansmuziek kruisen. Haar werk omvat ook filmmuziek, onder andere Possessed (2020), samenwerkingen met Hodge, Julia Holter, Eli Keszler, John Cale en het Moritz von Oswald Trio op Dissent (2021), en regelmatige activiteiten als DJ en curator. Met Atlas (2023) en Octavia (2024) zet Laurel Halo een schrijfwijze voort die piano, elektronische lagen, discrete pulsen en een duidelijke aandacht voor klankruimte mengt.