The Dream Syndicate

Geboren in Los Angeles in het begin van de jaren tachtig rondom Steve Wynn, Kendra Smith, Karl Precoda en Dennis Duck, maakte The Dream Syndicate deel uit van de Paisley Underground-scene terwijl ze een strakkere benadering ontwikkelden dan louter retro, tussen alternatief rock, post-punk, neo-psychedelica en heldere–donkere gitaren erfelijk van Velvet Underground, Neil Young en Television. De band viel vanaf het begin op door uitgerekte nummers, een voorliefde voor improvisatie en een schrijfstijl die melodie, nervositeit en verzadiging mengt, gedocumenteerd op de EP The Dream Syndicate uit 1982 en het gelijknamige album The Days of Wine and Roses uit hetzelfde jaar. Na het vertrek van Kendra Smith, opgevolgd door David Provost, ging The Dream Syndicate verder met Medicine Show in 1984, waarna ze opnieuw van bezetting wisselden rond Wynn, Dennis Duck, Mark Walton en Paul B. Cutler voor Out of the Grey (1986) en Ghost Stories (1988), voordat ze in 1989 uit elkaar gingen. Opnieuw samengebracht in 2012 met Steve Wynn, Dennis Duck, Mark Walton en Jason Victor, hervatte The Dream Syndicate het regelmatige live-gebeuren en bracht de discografie weer op gang met How Did I Find Myself Here? (2017), These Times (2019), The Universe Inside (2020) en Ultraviolet Battle Hymns and True Confessions (2022), altijd in een stijl die draait om gespannen gitaren, psychedelische sferen en een ruime, directe stedelijke rock.