The Undertones

In Derry, Noord‑Ierland, opgericht halverwege de jaren zeventig, zagen The Undertones aanvankelijk hun doorbraak op het lokale circuit door punkenergie te combineren met een sterk gevoel voor popmelodie. De band werd opgebouwd rond zanger Feargal Sharkey, de broers John en Damian O’Neill op gitaar, Michael Bradley op bas en Billy Doherty op drums. The Undertones ontwikkelden een directe sound, met korte formats, eenvoudige riffs en teksten die draaiden om adolescentie, het dagelijks leven en liefdesrelaties. Opgemerkt in het kielzog van de eerste Britse punkgolf, brachten ze in 1979 hun titelloze debuut uit, gedragen door snelle, melodische nummers, gevolgd door Hypnotised in 1980, dat deze powerpop‑esthetiek voortzette en de arrangementen verfijnde. Positive Touch (1981) en The Sin of Pride (1983) markeerden een ontwikkeling naar meer uitgewerkte structuren en invloeden uit pop en soul, voordat de band datzelfde jaar uiteenviel. Eind jaren negentig herstelden The Undertones zich met Paul McLoone als zanger — de andere vier oorspronkelijke leden bleven — en hervatten hun concert‑ en opnameactiviteiten, onder meer met de albums Get What You Need (2003) en Dig Yourself Deep (2007), waarbij ze vasthielden aan korte, melodische en ritmische nummers op het snijvlak van punkrock, garage en powerpop.